Een eerste herinnering aan Karl, hier in Affligem op de Brusselbaan, bijna tien jaar geleden. Een huis met het voltallige marketing en communicatieteam waarvan Karl net baas was geworden. Tafels en stoelen doorheen de ganse winkel van Greetje. Lekker eten fijne babbels, het dessert van Amandine… Maar natuurlijk vooral een glunderende Karl die, als pater familias, van tafel naar tafel verhuisde, zo fier op zijn team.

We vierden die avond ook zijn vijftigste verjaardag.

Een tweede recentere herinnering, ook hier op de Brusselbaan, dateert van drie maanden geleden vlak voor Kerst. Nu met drie aan tafel. Met het geluid van de breinaalden van Greetje op de achtergrond en Karl zoekend naar adem en zoekend naar de juiste woorden op zijn scherm.

Maar in essentie was het toch nog altijd de Karl die we allemaal kennen. Genereus, geïnteresseerd, gevat, voorzichtig uitkijkend naar de lente en die 59ste verjaardag. Hij sloot af met “tot binnenkort”. Zoals altijd bleef hij op zoek naar meer.

Twee van mijn vele herinneringen aan Karl. Ik heb er nog veel, net zoals jullie allemaal. Dus laten we ze delen dan hebben we er allemaal meer.