Het was geen toeval, Karl, dat we elkaar ooit zijn tegen gekomen. 44 jaar geleden bood jouw papa mij een job aan bij de bank, en bij de start van BNP in 2009 vroeg ik jou om “client marketing” te komen leiden. In die 7 jaar van intense samenwerking, leerden we elkaar en onze ploegen appreciëren. Ook tijdens de after-work drinks waar je altijd naar uitkeek.

Je was super-fier op je team, dat je zelf van nul hebt opgebouwd. Het is tot op vandaag nog altijd een hechte groep vrienden. Zonder veel tamtam en buiten de werkuren werd dat allemaal nog eens gecombineerd met de belangrijkste job, samen met Greetje, namelijk een thuis geven aan vier kinderen die jullie letterlijk in alle windstreken zijn gaan halen. Wat een indrukwekkend parcours hebben jullie samen afgelegd!

Totaal onverwacht kreeg die vreselijke ziekte je plots te pakken. Je ging er ogenschijnlijk stoïcijns mee om en het was vanaf het begin duidelijk dat je tot aan het gaatje zou gaan.  Zelfs tijdens onze laatste conversaties via het scherm, bleef de nuchterheid van de ingenieur-denker erdoor komen, altijd gevat en helder, met de vertrouwde humor en ironie … en er kon nog altijd een glimlach af. 

Je bent onwaarschijnlijk moedig en positief omgegaan met je lot. En je kon thuisblijven tot je laatste dag, gedragen door de nooit aflatende steun en zorg van Greetje, Aske en je gezin.

Rust nu in vrede Karl.