Au tout début où j’ai rencontré Karl, c’était en 2018 avec ce qu’on appelait le plan stratégique 2020. Son parcourt et ses qualités professionnelles faisaient qu’il était souvent impliqué sur des projets stratégiques pour la banque.

J’avais découvert un homme de communication, ouvert au changement avec une grande capacité à penser « out of the box » .

C’est en 2021 que mon équipe a été fusionnée avec celle de Karl et qu’il est devenu mon nouveau responsable. Initialement, je n’imaginais pas que la transition se ferait de manière aussi fluide… mais c’était sans connaître Karl…

Outre ses qualités professionnelles, j’ai découvert ses qualités humaines, sa capacité d’écoute, sa capacité à trouver des solutions, à parler ouvertement de sujets parfois sensibles, il inspirait la confiance et il était toujours de bon conseil…

En tant que responsable d’équipe, il était toujours à l’écoute de chacun de ses membres, toujours bienveillant et très respectueux, mettant en valeur les qualités des uns et des autres, nous coachant pour faire ressortir le meilleur de nous-mêmes.

Karl était aussi un épicurien, il aimait ponctuer nos moments de travail, de petits moments conviviaux comme des petits déjeuners improvisés en équipe, un petit verre ensemble en fin de journée à la terrasse d’une brasserie ensoleillée… tous ces petits moments qui progressivement consolidaient les liens entre les différents membres de l’équipe.

Quand Karl a été malade, c’est encore une autre facette que nous avons découvert… sa combativité, sa capacité à voir le positif, à croire que tout reste toujours possible… J’étais parfois tellement étonnée de le voir continuer à s’intéresser à nous tous, remonter le moral de certains qui traversaient des moments un peu difficiles qui n’étaient rien à côté de ce qu’il traversait lui-même… jamais il ne s’est plaint et toujours il regardait devant, anticipant les solutions à trouver pour continuer la route ensemble.

Avec la maladie, notre relation a évolué, il n’était plus seulement notre chef … il était bien plus que ça…

Merci Karl pour tous ces bons moments passés ensemble, pour tes conseils, pour ton écoute et ton exemple !

Aujourd’hui plus que jamais et grâce à toi, j’ai conscience que la vie est fragile, qu’il faut profiter du moment présent, de ces petits moments de bonheur au quotidien et relativiser les petits problèmes du quotidien qui ne sont pas importants tant que la santé est là.

Je suis contente d’avoir croisé ta route, merci !

Nederlandse vertaling:

Toen ik Karl in het allereerste begin ontmoette, was dat in 2018 met wat wij het Strategisch Plan 2020 noemden. Zijn achtergrond en zijn professionele kwaliteiten zorgden ervoor dat hij vaak betrokken was bij strategische projecten voor de bank.
Ik had een man van communicatie ontdekt, open voor verandering en met een groot vermogen om “out of the box” te denken.
In 2021 werd mijn team samengevoegd met dat van Karl en werd hij mijn nieuwe manager. Aanvankelijk had ik niet gedacht dat de overgang zo soepel zou verlopen… maar dat was zonder dat ik Karl kende…
Naast zijn professionele kwaliteiten ontdekte ik zijn menselijke kwaliteiten, zijn vermogen om te luisteren, zijn vermogen om oplossingen te vinden, open te spreken over soms gevoelige onderwerpen, hij wekte vertrouwen en hij gaf altijd goed advies…

Als teamleider had hij altijd aandacht voor elk van zijn leden, altijd zorgzaam en zeer respectvol, waarbij hij de kwaliteiten van elkaar benadrukte en ons coachte om het beste in onszelf naar boven te halen.
Karl was ook een levensgenieter, hij hield ervan om onze werkmomenten te onderstrepen, met kleine gezellige momenten zoals een geïmproviseerd teamontbijt, een drankje samen aan het einde van de dag op het terras van een zonnige brasserie… al deze kleine momenten die geleidelijk de banden tussen de verschillende teamleden consolideerden.
Toen Karl ziek was, ontdekten we nog een ander facet… zijn strijdlust, zijn vermogen om het positieve te zien, om te geloven dat alles altijd mogelijk is… Ik was soms zo verrast om te zien dat hij nog steeds geïnteresseerd was in ons allemaal, om sommigen op te vrolijken die enigszins moeilijke tijden doormaakten, die niets waren vergeleken met wat hij zelf doormaakte… hij klaagde nooit en keek altijd vooruit, anticiperend op de oplossingen die hij kon vinden om samen de reis voort te zetten.
Door de ziekte evolueerde onze relatie, hij was niet langer alleen onze baas… hij was veel meer dan dat…
Bedankt Karl voor al deze fijne tijden samen, voor je advies, voor je luisteren en je voorbeeld!
Vandaag ben ik me er meer dan ooit en dankzij jou van bewust dat het leven kwetsbaar is, dat we moeten profiteren van het huidige moment, van deze kleine dagelijkse geluksmomentjes en de kleine dagelijkse problemen moeten relativeren die niet belangrijk zijn zolang er gezondheid is.
Ik ben blij dat ik jouw pad heb gekruist, dank je wel!