Karl samenvatten in een paar minuten is onbegonnen werk. Karl was een fenomeen op vele vlakken uniek. Gedurende vijftien jaar nauwe samenwerking in de bank vielen een paar zaken me steevast op. Ik spreek dan niet over de vele thermossen koffie die we onder ons twee verdeelden of de taartjes bij gelegenheid. Ook niet over onze verslaafdheid aan de blackberry van weleer. We chatten tot laat op de avond.

Maar ik heb het dan veeleer over zijn intelligentie, de brede inzichten, gevatheid en creativiteit bij allerhande projecten en initiatieven, vaak stappen vooruit. Karl wist ons met gemak te enthousiasmeren voor zijn ideeën, gaf veel vrijheid en vertrouwen, maar hij hield de teugels stevig vast, onzichtbaar en spontaan.

Dat heeft hij trouwens nooit verleerd. Ter illustratie vorige zomer toen we tuinierden met Karl, wou hij vooral de plek rond de geliefde moerbeiboom netjes hebben. In onze ijver dreven we echter af naar andere plekken. Tot Karl ons wenkte en ons terug richting zijn boom stuurde. De vriendelijke maar tegelijk zeer effectieve gids.

Voor mezelf was Karl bovenal een warme en immer geïnteresseerde soulmate. Ik koester onze taxiritten naar huis, waar hij, tot de laatste toe, nog vaak als eerste vroeg “Hoe gaat het nu met jou? Als je wil, dan lassen we een momentje in”. Hij was de perfecte coach.

Karl leefde zo graag. In december, toen het al heel moeilijk ging, droomde hij nog luidop. Nog één keer kerst. Nog één keer verjaren. Nog één keer lente. Wel, ook al die projecten heb je afgevinkt lieve Karl. We koesteren jouw energie, warmte en levenswijsheid, een voorbeeld van moed. Rust nu zacht.