Goede vriend Karl, hier zitten we dan, sprakeloos. Wij zwijgen en terug, we hebben elkaar begrepen, zoals ook voorheen toen we in fase kwamen. Wij deden dat graag en gretig. Hoeveel wereldproblemen losten wij zo op? Men moest het eens weten. Soms met een kwinkslag. En telkens terug speet het ons als we moesten afsluiten en huiswaarts gaan.

Altijd heeft de tijd ons bedrogen. Ook nu. We waren nog maar net in fase. Zoals je eens tijdens ons verblijf in China zei “Je suis en train de commencer”. Zo hebben wij jou gekend. Gretig en gul. Heerlijk hartelijk. Empathisch. Lief en blijgezind. Jij de logische denker die elk probleem in een model zette.

Dank je wel Karl. Je bent een prachtige mens. Wat een voorrecht om jou te mogen kennen. We houden van je Karl.