Lieve lieve Karl. Weet je nog, toen we elkaar de eerste keer zagen? Gert en ik gingen iets eten om zijn verjaardag te vieren. Wat ik niet wist was dat jullie er ook gingen zijn. Amai, stresske. Maar dat viel zo goed mee. We hebben gelachen en ik voelde me totaal aanvaard. Achteraf kreeg ik te horen dat dit een testmoment was, want Gert zijn keuze in liefde was tot dan toe nog niet erg succesvol geweest, maar ik was geslaagd. Joepie!

Ik leerde je kennen als een zorgzame man en een lieve vader, niet oordelend rustig en vol humor, altijd het goede zien in mensen. Wat een voorrecht om je te kennen. Ik neem je vechtlust en positiviteit mee. Je blijft voor altijd in mijn hart, lieve schoonbroer. Misschien zien we elkaar ooit weer. Geef maar een teken. Dikke kus Kristel.