We leerden Karl lang geleden kennen via Greetje. Daar werd de kiem gelegd voor een vriendschap die 35 jaar mocht duren.

We brachten veel belangrijke momenten – zoals de beruchte oudeaarsfeesten -samen door en bouwden zo intense herinneringen op. Kortom we hebben uren gesleten aan keukentafels, tuintafels, salontafels, steeds begeleid door lekker en veel eten, en de bijhorende drank…

Toen Wilfried en Karl elkaar leerden kennen, vonden ze mekaar in het filosofisch discussiëren.  Zo herinner ik mij een nachtelijk discussie aan de keukentafel bij hen thuis over de onoverbrugbare afstand tussen punt A en punt B. Het ging er niet om wie de discussie zou winnen, het ging hem puur om de sport van het filosoferen.

Ook in de interesse voor politiek vonden we elkaar. We bouwden op naar elke verkiezing en op verkiezingsdag becommentarieerden we samen live de resultaten om dan gewoonlijk ontgoocheld achter te blijven in het besef dat het LLB weer geen voet aan de grond had gekregen. Geen enkele verkiezingsshow zal nog hetzelfde zijn. Het front van het LLB heeft een belangrijke barst gekregen.

Toen de ziekte begon, waren we heel blij dat Greetje & Karl het zagen zitten om mee met ons naar Italië te gaan. September 2023 was de fase in de ziekte waarbij Karl vond dat hij zichzelf moest aansterken door enorm veel te eten. Hierdoor vloeiden onze dagen van ontbijt met gratis warme maaltijden op school over in een lunch met  een opleiding in probleemoplossend denken, naar het aperitief met het belang van kunst en literatuur om te eindigen met het diner, waar we de basis legden voor een verbeterde wereld.

Op onze laatste berichtjes dinsdag en woensdag ontvingen we nog smileys terug. Zo typisch Karl.