Pap was helemaal into verhalen. Al van toen hij net kon lezen zat hij blijkbaar met een appel in de zetel een boek te lezen. Alle sprookjes las hij, heel de reeks van Agatha Christie. Hij beweerde dat veel van zijn parate kennis uit de strips kwam die hij las.  

Toen we klein waren keken we vaak films in het weekend. Pap keek mee naar onze kinderseries, zeker als het iets fantasy achtigs was. Toen we wat ouder werden, leerde hij ons Lord of the Rings kennen en the Hobbit. We hebben ooit een hele nacht naar Star Wars gekeken samen. Toen het nieuwe Harry Potter boek om middernacht zou gelanceerd worden, stonden Anton, ik en pap buiten in de rij aan te schuiven om als eerste een boek te kunnen kopen. Een cadeau zoeken voor Kerst of zijn verjaardag was eenvoudig : strips.

Mensen vroegen soms wat pap zoal deed in die rolstoel. 

’s Morgens las hij zijn berichten en mails en daarna las hij de krant. En daarna … verloor hij zich volledig in verhalen. Fantasy op Netflix.  Verloren situaties die helemaal keren in iets moois.Hij droomde ook voor zichzelf in zo’n wending. Hij hield alleen van verhalen met een heppie end. Hij kon dagen emotioneel zijn als er toch een van de hoofdpersonages stierf of verloor.

Wij maken een nieuw verhaal met enkel mooie herinneringen aan pap.